Mbreti Harald V i Norvegjisë u nda nga jeta, duke lënë pas një trashëgimi të thellë humanizmi dhe modestie. Gjatë luftës në Kosovë, ai tregoi solidaritet të jashtëzakonshëm ndaj refugjatëve kosovarë, duke u bërë një figurë kyçe e empatisë kombëtare norvegjeze. Një moment i paharrueshëm i mbretërimit të tij ishte fjalimi emocional pas sulmeve terroriste të vitit 2011, ku ai shfaqi dhimbjen e tij si baba dhe udhëheqës kombëtar. Në një fjalim të famshëm për 25-vjetorin e fronit, Harald përshkroi Norvegjinë si një vend të përbërë nga njerëz të ndryshëm, duke theksuar unitetin dhe dashurinë që i bashkon, një mesazh që rezonon përtej kufijve të vendit.