Keir Starmer, i cili udhëhoqi Partinë Laburiste drejt një fitoreje të madhe në zgjedhjet e vitit 2024, dha dorëheqjen si kryeministër pas një periudhe të shkurtër dhe të vështirë në pushtet. Megjithëse kishte një shumicë parlamentare, ai u përball me rënie drastike të popullaritetit për shkak të mungesës së një vizioni të qartë politik dhe vendimeve jopopullore ekonomike, si kufizimi i ndihmës për pensionistët dhe rritja e taksave. Brenda partisë u zhvilluan rebelime dhe largime nga kabineti, ndërsa emërimi i kontestuar i Peter Mandelson si ambasador në SHBA shtoi presionin mbi udhëheqjen e tij. Pas humbjeve në zgjedhjet lokale dhe brenda partisë, figura si Andy Burnham u shfaqën si alternativë e fuqishme për drejtimin e Laburistëve, duke forcuar pritshmëritë për një ndryshim të shpejtë në krye të partisë dhe qeverisë.