Më 6 maj 1997, Luan Haradinaj ra heroikisht në një pritë serbe në “Qafa e Mullarit” gjatë kthimit nga Shqipëria, duke lënë pas fjalët e tij të fundit që ende mbahen mend nga bashkëluftëtarët: “Pa u vra unë asnjërit prej jush nuk do i ndodh gjë”. Kjo deklaratë u bë një premtim i fuqishëm dhe simbol i mbrojtjes së shokëve të tij në betejë. Daja i tij, Lahi Brahimaj, dhe bashkëluftëtari Selim Krasniqi kujtojnë me dhimbje dhe respekt momentet e fundit të Luanit, duke theksuar se rënia e tij ishte një goditje e rëndë për Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës, por që nuk e ndali luftën për liri. Trupi i Luan Haradinajt u mbajt në Vlanë deri pas çlirimit të Kosovës, ku u rivarros në varrezat e dëshmorëve në Gllogjan, duke u bërë simbol i sakrificës dhe qëndresës shqiptare.