Më 27 shkurt 1897, në Stamboll u botua “Alfabetarja e gjuhës shqipe” me nismën e Sami Frashërit, Jani Vretos dhe Pashko Vasës, një hap ky i rëndësishëm në lëvizjen për çlirimin nga Perandoria Osmane. Ky botim shënoi fillimin e përdorimit të një alfabeti të përbashkët për gjuhën shqipe, duke bashkuar përpjekjet e patriotëve shqiptarë nga të gjitha besimet fetare në shërbim të çështjes kombëtare. Shoqëria e të Shtypurit të Shkronjave Shqip, themeluar në 1879, luajti një rol kyç në përhapjen e kulturës shqipe dhe në nxitjen e propagandës atdhetare. Çështja e alfabetit u zgjidh përfundimisht në Kongresin e Manastirit në 1908, ku u miratua alfabeti latin që përdoret edhe sot.