Për gati gjysmë shekulli, shoqëria shqiptare ishte e ndarë nga lufta e klasave, një konflikt ideologjik dhe social që shënoi periudhën e diktaturës së proletariatit dhe solli plagë të thella në jetën e njerëzve. Pas përmbysjes së socializmit totalitar, ky model u zëvendësua nga një shoqëri demokratike ku lufta klasore u zëvendësua nga konkurrenca dhe gara midis individëve, një luftë që nuk ka më sfond ideologjik, por është shumë reale dhe me pasoja psikologjike dhe morale. Sociologët theksojnë se kjo luftë individuale sjell ankth, pasiguri dhe krizë subjektive, duke kërkuar nga individët kurajë dhe forcë për të përballuar sfidat e kohës, ndërsa shoqëria mbetet dinamike dhe konkurruese. Megjithatë, kjo garë intensive ka edhe anët e errëta, duke shkaktuar jo vetëm probleme personale, por edhe krizë të bashkekzistencës sociale, duke treguar se shoqëria shqiptare ka kaluar në një fazë moderne, individualiste dhe pa strukturime klasore, ku rivaliteti dhe konkurrenca janë të pashmangshme.