Ben Blushi analizon arsyet pse filmat e rinj shqiptarë janë të fokusuar kryesisht në peizazhe fshatare dhe personazhe të shëmtuar, duke i larguar nga qytetet dhe jetët urbane. Ai vë në dukje se, ndryshe nga koha e Kinostudios, ku filmi kishte një dimension ideologjik dhe aventurier, sot kinemaja shqiptare është e mbushur me skena të ngadalta, dialogje pa kuptim dhe mungesë aksioni, ku fshati paraqitet si një ambient i mërzitshëm dhe i ngurtë. Rregjisorët e rinj preferojnë të tregojnë realitete të errëta, me personazhe të shëmtuar dhe të lodhur, veçanërisht femra që paraqiten në mënyrë të zymtë dhe pa jetë, ndërsa qyteti dhe dinamika e tij mungojnë pothuajse plotësisht në ekran. Gjithashtu, Blushi kritikon ndikimin e kinemasë së Kosovës, që sipas tij është e zymtë dhe pa humor, duke theksuar se kjo ka ndikuar negativisht në cilësinë dhe suksesin e filmave shqiptarë të rinj.