Besimi i vërtetë në vetvete dallon nga krekosja egoiste dhe shfaqet në mënyrën se si njerëzit përballen me sfidat dhe veprojnë në jetë. Ata nuk kërkojnë justifikime për dështimet, nuk heqin dorë lehtë dhe nuk presin leje për të vepruar, duke marrë kontrollin e plotë mbi fatin e tyre. Një tjetër tipar i rëndësishëm është se nuk kërkojnë vëmendje apo lëvdata të vazhdueshme, sepse besimi i tyre nuk varet nga miratimi i të tjerëve. Për më tepër, ata nuk shtyjnë gjërat për më vonë, nuk gjykojnë të tjerët, nuk shmangin konfliktet dhe nuk lejojnë mungesën e burimeve t’i ndalojë në realizimin e qëllimeve të tyre. Këto sjellje përbëjnë bazën e një vetëbesimi të qëndrueshëm dhe efektiv.