Shumë prindër pendohen për gabimet e bëra gjatë rritjes së fëmijëve të tyre, por rrallë i shprehin këto ndjenja hapur. Ata shpesh e kuptojnë më vonë se kanë qenë të shpërqendruar, të rreptë ose emocionalisht të munguar, dhe ndihen të pafuqishëm për të ndryshuar atë që ka ndodhur. Një nga keqardhjet më të mëdha është se nuk e morën seriozisht frikën apo përpjekjet e fëmijëve për lidhje, duke u fokusuar më shumë në nota, sukses apo sjellje. Stresi dhe pasiguria e prindërve ndikuan në atmosferën familjare, duke krijuar tension dhe largësi, ndërsa mungesa e faljeve të sinqerta theksohet si një tjetër peng i rëndësishëm në marrëdhëniet familjare.