Një grua ndan në rrjetet sociale një moment personal, por reagimet shndërrohen shpejt në një gjykim publik që nuk fokusohet më tek ajo si person, por tek pamja dhe zgjedhjet e saj. Ky fenomen reflekton një presion social të heshtur që i shtyn njerëzit, sidomos gratë, të vetëcensurohen për të shmangur talljet dhe sulmet online. Gjykimi ndaj grave nuk ndalet as në pozicione publike, ku komentet për pamjen dhe jetën private shpesh e zëvendësojnë vlerësimin për punën dhe përgjegjësitë e tyre. Kjo kulturë e gjykimit, që shpesh riprodhohet edhe nga vetë gratë, kufizon lirinë dhe vetëbesimin, duke krijuar një klimë ku turpi përdoret si mjet kontrolli shoqëror dhe ku liria e shprehjes rrezikohet nga frika e poshtërimit.