Sigmund Frojdi, babai i psikanalizës, na ofron një perspektivë të thellë mbi marrëdhëniet e dashurisë, duke theksuar se zgjedhjet tona nuk janë thjesht rastësi, por pasqyrojnë modele të pavetëdijshme që përsëriten. Ai shpjegon se për të mbajtur një marrëdhënie të qëndrueshme, dashuria vetëm nuk mjafton; nevojiten durim, mirëkuptim dhe realizëm për të shmangur dështimet e ndërtuara mbi iluzione. Frojdi thekson gjithashtu se natyra njerëzore shpesh e dëshiron atë që është e paarritshme, duke na bërë të harrojmë vlerën e asaj që kemi tashmë. Në fund, ai na kujton se pakënaqësia nuk është gjithmonë rezultat i mungesave tona, por shpesh vjen nga ndikimet e jashtme dhe njerëzit që na rrethojnë.