Abdullah Prapashtica ka bërë dallimin mes dy figurave të njohura të veprimtarisë politike shqiptare në Kosovë, Metush Krasniqit dhe Adem Demaçit, duke theksuar se Krasniqi nuk vazhdoi aktivitetin pas daljes nga burgu për shkak të vëzhgimit dhe rrezikut të burgimit, ndërsa Demaçi vazhdoi me guxim dhe u burgos përsëri. Prapashtica ka treguar për përpjekjet e PKMLSHJ-së për të krijuar kontakte me organizata ilegale dhe figura të tjera politike, duke përdorur mënyra konspirative dhe duke shmangur përgjuaritë. Ai ka rrëfyer edhe tentativat e dështura për takime me Metush Krasniqin dhe Selatin Novosellën, ku ky i fundit nuk pranoi takim në ambient të dyshuar si i përgjuar. Një nga aspektet më të veçanta të rrëfimit është fakti që Prapashtica, duke punuar në Sigurimin e Shtetit, ka arritur të veprojë në ilegalitet përmes konspiracionit të mirëorganizuar, duke shmangur zbulimin nga strukturat shtetërore.