Zgjedhjet e 7 qershorit në Kosovë sollën një fitore të qartë për Lëvizjen Vetëvendosje, e cila mori mbi 43% të votave dhe mbetet forca kryesore politike në vend. Megjithatë, rezultati nuk garanton pushtet absolut, pasi sfida e vërtetë qëndron në dialogun dhe ndërtimin e institucioneve funksionale për stabilitet shtetëror. Partitë e tjera, përfshirë PDK-në, LDK-në dhe AAK-në, gjejnë arsye për të festuar: PDK-ja ruan pozitën e dytë si opozita kryesore, LDK-ja shënon një rritje të konsiderueshme dhe AAK-ja tregon shenja ringritjeje graduale. Megjithatë, asnjëra prej tyre nuk ka arritur të sfidojë seriozisht Vetëvendosjen, dhe secila duhet të përballet me realitetin e nevojës për bashkëpunim dhe konsensus politik. Deklarata e Presidentes Vjosa Osmani për gatishmërinë e Vetëvendosjes për të pranuar emrin e saj për president tregon rëndësinë e rolit të saj institucional dhe nevojën për koordinim mes institucioneve. Raporti mes Albin Kurtit dhe Vjosës Osmani shihet si një faktor kyç për stabilitetin, ku tensionet e panevojshme mund të dëmtojnë funksionimin e shtetit. Analistët vënë në dukje se Vetëvendosja ka krijuar një bërthamë elektorale të qëndrueshme që mbështet qasjen e saj politike, përfshirë edhe atë konfrontuese ndaj presioneve ndërkombëtare. Ndërkohë, sfidat e mëdha mbeten në ndërtimin e një kulture dialogu dhe në vendosjen e interesit shtetëror mbi atë partiak, pasi zgjedhjet janë vetëm fillimi i një kapitulli të ri politik në Kosovë.