Më 30 mars 1945 ndodhi masakra më e madhe ndaj shqiptarëve në Tivar, ku mbi katër mijë ushtarë shqiptarë u vranë pa asnjë shkak. Kjo ngjarje tragjike erdhi pas Luftës së Dytë Botërore, në një periudhë kur shqiptarët në Jugosllavi shpresonin për liri dhe bashkim me shtetin amë, por u përballën me dhunë, burgosje dhe masakra nga regjimi serb-jugosllav. Dhjetëra mijëra shqiptarë u mobilizuan dhunshëm dhe u dërguan në frontet e luftës në Jugosllavi, por në vend që të luftonin, shumë prej tyre u vranë gjatë rrugës dhe në vende si Tivari, Raguzë dhe Treguri. Këto vrasje masive dhe trajtimi mizor i shqiptarëve reflektojnë politikën shoviniste dhe fashiste të pushtetit jugosllav të kohës, duke shënuar një kapitull të errët dhe të dhimbshëm në historinë e shqiptarëve.